Koritsi1b

Εκείνη, ένα κορίτσι μικροκαμωμένο, φορούσε μπλουτζίν παντελόνι και αθλητική μπλούζα με κουκούλα, κυκλοφορούσε με τα χέρια στις τσέπες, τα ακουστικά σχεδόν πάντα στα αυτιά, ακούγοντας μουσική.

Εκείνη, είχε δικούς της ρυθμούς, δικούς της κανόνες στη ζωή. Είχε παρατήσει τη σχολή και όταν σε μια δουλειά άρχιζε να τα πηγαίνει καλά τη σταματούσε. Είχε δουλέψει σε πολλά επαγγέλματα, γραμματέας, άτομο για όλες τις δουλειές, πωλήτρια σε αρκετά καταστήματα, σερβιτόρα, μπαργούμαν. Σε καμιά δουλειά δεν θα καθόταν για πολύ.

Εκείνη, δεν έπινε σχεδόν ποτέ όταν έβγαινε έξω, σπάνια μόνο -σε κάποια συναυλία- μια μπύρα, στα μαγαζιά που έβγαιναν με φίλους έπινε χυμούς ή αναψυκτικά. Αλκοόλ θα έπινε μόνη στο σπίτι, πάλι μπύρα ή κόκκινο κρασί που το αγαπούσε, παρέα με ένα βιβλίο, μία ταινία, τη μουσική… Έτσι θα ήταν και με το χορό, ποτέ δεν την είχαν δει να χορεύει έξω, χόρευε μόνη στο σπίτι… έβαζε δυνατά τη μουσική και χοροπηδούσε ρυθμικά κουνώντας χέρια και πόδια.

Εκείνη θα ερωτευόταν, θα έκανε σχέσεις, σύντομες όμως… Λίγοι θα άντεχαν να μένουν δίπλα σε ένα κορίτσι που δεν έπαιρνε τη ζωή στα σοβαρά, χωρίς ποτέ να κάνει σχέδια για το μέλλον της… χωρίς ποτέ να βάζει πλάνο ζωής… με μόνη φιλοδοξία τις όμορφες στιγμές.

Εκείνη, για συντροφιά είχε το σκύλο της. Ένα σκυλί μικρό, γκριζόλευκο, που θύμιζε χαλάκι πόρτας ή σφουγγαρίστρα. Σκύλος, φίλος χωρίς λουρί, στο σπίτι, στις βόλτες, στα ταξίδια.

Εκείνη ένα κορίτσι μικροκαμωμένο, φορούσε μπλουτζίν παντελόνι και αθλητική μπλούζα με κουκούλα, κυκλοφορούσε με τα χέρια στις τσέπες, τα ακουστικά σχεδόν πάντα στα αυτιά, ακούγοντας μουσική…

Εμείς έτσι θα την περάσουμε αγάπη μου… και όπου μας βγάλει -είπε- και σήκωσε το μπουκάλι με τη μπύρα, μπροστά στο καθρέφτη που είχε στο δωμάτιο… Πίνοντας στην υγειά της, τη τελευταία γουλιά απ’ το μπουκάλι.

στράτης πι

___

Advertisements