ImageΟμόνοια… Ακολουθείς τις πινακίδες που δείχνουν Κηφισιά- Πειραιά. Ανεβαίνεις στην αποβάθρα και περιμένεις το συρμό προς Πειραιά.

Στη πλάτη, ένα μεγάλο σακίδιο -σαν αυτά που έβλεπες μικρός, να τα κουβαλούν τουρίστες και αναρωτιόσουν πως τα σηκώνουν- η αιώρα, το sleeping bag, το υπόστρωμα, δεμένα στο εξωτερικό του. Τη σκηνή την κρατάς χώρια.

Περνώντας με τον ηλεκτρικό έναν έναν τους σταθμούς, σκέφτεσαι τον κολλητό σου… θα τον βρεις στο λιμάνι με ένα ίδιο σαν το δικό σου σακίδιο… Φεύγετε από την πύλη απέναντι από τον σταθμό, θυμάσαι την πρώτη φορά που πηγαίνατε μόνοι διακοπές, στα δεκαοκτώ σας, έτσι με ένα σακίδιο ο καθένας και κοινή σκηνή. Είχατε αρχίσει να πηγαίνετε στα νησιά, λέγοντας πως κάθε χρόνο από τότε, θα βλέπατε και ένα καινούριο. Κάποιες χρονιές το κάνατε, κάποιες όχι… πηγαίνοντας στο ίδιο νησί.

Ο ηλεκτρικός έφτασε στον Πειραιά. Πηγαίνεις στο λιμάνι… εκεί που έχει δέσει το πλοίο. Ο φίλος θα έρθει πάλι αργοπορημένος. Θα μπείτε μέσα. Κατάστρωμα. Τα σακίδια θα μείνουν στην είσοδο του πλοίου. Μαζί μόνο την τσάντα με τα βιβλία, το νερό, το mp3, μια μπλούζα και το υπόστρωμα για να κοιμηθείτε άμα νυστάξετε.

Στο πρώτο νησί που δένει, κατεβαίνει ο πολύς κόσμος, κόσμος με βαλίτσες, σακβουαγιάζ και αυτοκίνητα… Στο πλοίο μένουν οι λίγοι με τα σακίδια για το επόμενο νησί. Μια ώρα για να φτάσετε. Έχει αρχίσει και βραδιάζει… Γνωρίζεστε με κόσμο που θα κατέβει μαζί σας… Δύο φίλες, ένας πατέρας με την κόρη του, ένα ζευγάρι φοιτητών, μια μεγάλη παρέα… Όλοι για την παραλία που κάνουν κάμπινγκ.

Όταν φτάνει το πλοίο έχει νυχτώσει… Κουβεντιάζεις με το φίλο σου για το πως θα φτάσετε στη παραλία, το κουβεντιάζετε και με τους άλλους… Το λεωφορείο του νησιού. Μπαίνετε μέσα, ρωτάς αν πάει παραλία… Όχι, πηγαίνει μέχρι τη χώρα. Το παίρνετε. Θα συνεχίσετε κάπως… Δεν αργεί κάποιος να σας πάρει ωτοστόπ, το ίδιο και τα άλλα παιδιά… Ο πατέρας με την κόρη, έμειναν στη χώρα. Θα κατέβουν με το πρωινό λεωφορείο.

Όταν φτάνετε, η μόνη ταβέρνα λίγο πριν τη παραλία κλείνει… Παίρνετε λίγο νερό και κατηφορίζετε… Ψάχνετε να βρείτε ένα μέρος να κοιμηθείτε, χωρίς σκηνή, μόνο με υπόστρωμα και sleeping bag. Η σκηνή θα στηθεί την επόμενη μέρα όπου έχει τη καλύτερη σκιά…

Ξυπνάς στις εννιά το πρωί από τον ήλιο… κοιτάς λίγο το μέρος με φως, λίγοι έχουν αρχίσει να ξυπνάνε, σηκώνεσαι, γδύνεσαι, και πας για την πρώτη βουτιά, το καλύτερο ξύπνημα που θα μπορούσες να έχεις. Βγαίνεις από την θάλασσα… φοράς κάτι πρόχειρο και πηγαίνεις στη ταβέρνα να πάρεις κρύο νερό. Καθώς γυρνάς, βλέπεις το κολλητό σου να ετοιμάζεται και εκείνος για βουτιά. Φτιάχνεις στιγμιαίο καφέ. Τα παιδιά που είχατε φτάσει μαζί στην παραλία, έχουν κάνει τη βόλτα και έχουν βρει κάποια σημεία για τις σκηνές. Το συζητάτε πίνοντας καφέ. Λίγη ώρα μετά πάτε και στήνετε.

Είχες πάει για δέκα μέρες και έκατσες σχεδόν μήνα…

 

στράτης πι

___

Advertisements