Image

Τη συνάντησε στην Αρεοπαγίτου. Γυρνούσε σπίτι του περπατώντας μετά από μια βόλτα. Τέλη Iουλίου, είχε ζέστη και το βράδυ που φυσούσε λίγο αεράκι ήταν ωραία για περπάτημα. Στον πεζόδρομο έπαιζαν μουσική, σαξόφωνο, κιθάρα και ένα κρουστό που έμοιαζε με ένα ξύλινο κουτί, ο μουσικός που το έπαιζε καθότανε πάνω του και το χτυπούσε με τις παλάμες του.

Κάθισε στο πεζούλι, να τους ακούσει για λίγη ώρα. Στο ίδιο πεζούλι δίπλα του, καθόταν και εκείνη. Είχε ένα χάρτινο κουτί με σανγκρία και έπινε από αυτό… Ύστερα από λίγη ώρα που καθόταν δίπλα της, γύρισε και του πρόσφερε να πιει και εκείνος. Δέχτηκε. Τη ρώτησε αν ήταν με τη παρέα των μουσικών… του απάντησε πως όχι, έμενε εκεί κοντά… ήθελε να κάνει μια βόλτα… και επειδή η παρέα της είχαν φύγει διακοπές… βγήκε μόνη της, πριν πάει να κοιμηθεί.

Άρχισαν να κουβεντιάζουν. Πρώτα με το τι ασχολείται ο καθένας, τι σπουδάζουνε, ποια είναι τα ενδιαφέροντα τους και στη συνέχεια πως και είχαν μείνει Αθήνα το καλοκαίρι. Τι τους άρεσε σε αυτήν, αυτή την εποχή και τι όχι, μίλησαν και για τους τουρίστες που έμεναν δυό-τρεις μέρες για να δουν μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους και μετά έφευγαν για να απολαύσουν τον ήλιο και τη θάλασσα στα νησιά. Η Αθήνα τα προηγούμενα χρόνια τέτοια εποχή, είχε αδειάσει. Φέτος είχε μείνει αρκετός κόσμος. Άλλοι γιατί δεν τους περίσσευε ο χρόνος, οι περισσότεροι γιατί δεν είχαν χρήματα.

Ξημέρωμα πια… Η νύχτα είχε περάσει συζητώντας… οι μουσικοί είχαν φύγει και η σανγκρία είχε τελειώσει ώρα τώρα… Σκέφτηκαν ένα μαγαζί στο σταθμό του Θησείου που πίστευαν πως θα είναι ανοιχτό για ένα πρωινό καφέ.

Έβλεπαν το σταθμό να ανοίγει και σιγά σιγά να έρχονται οι άνθρωποι, που ξεκίναγαν δουλειά τα χαράματα. Στον πεζόδρομο έβλεπαν τους οδοκαθαριστές του δήμου να μαζεύουν τους μικρούς κάδους σκουπιδιών και να σκουπίζουν σημεία του πεζόδρομου και στις καφετέριες επίσης, οι καθαρίστριες είχαν ξεκινήσει το σφουγγάρισμα και έβγαζαν τις καρέκλες έξω.

Δεν μιλούσαν τόσο πολύ πια, μόνο μερικά σχόλια ή κάποια ιστορία που τους ερχόταν στο μυαλό… Σηκώθηκαν να φύγουν… Περπάτησαν λίγο μαζί… μέχρι που η κοπέλα θα έστριβε για να πάει σπίτι της και εκείνος θα συνέχιζε για το δικό του…

Μόλις μπήκε στο σπίτι και ξάπλωσε, σκέφτηκε πόσο ωραία είχε εξελιχτεί το βράδυ… Όταν έκλεισε τα μάτια του, άκουσε τον ήχο του κινητού όταν έπαιρνε καινούργιο μήνυμα… «Πέρασα υπέροχα απόψε, να μην αργήσουμε να το επαναλάβουμε» μαζί με μια φατσούλα με χαμόγελο…

Θα της απαντούσε την επόμενη μέρα.

 

στράτης πι

___

Advertisements