Image

Ο καιρός είχε αρχίσει να φτιάχνει. Βράδυ μιας καθημερινής ημέρας. Βγαίνει από το διαμέρισμα… Πολυκατοικία κοντά στην πλατεία… Κάνει μια βόλτα, κοιτάζει τα μαγαζιά, τα παιδιά έξω πίνουν… Δεν φοράνε ακόμα κοντομάνικα… Τα προσπερνάει πηγαίνοντας στο ψιλικατζίδικο απέναντι, αγοράζει μια μπύρα… Αράζει στο πεζούλι, κοιτάει γύρω του… Παρέες πολλές… Το σκηνικό ίδιο μα οι άνθρωποι άλλοι… σα να ‘βλεπε την ίδια παράσταση… μόνο που αυτή τη φορά δεν ήταν αυτοί στη σκηνή, άλλοι ηθοποιοί είχανε πάρει τώρα τη θέση τους…

Τη σερβιτόρα που είχαν γνωρίσει στο γωνιακό ουζερί, που τους κερνούσε, τους έφερνε τις λάθος παραγγελίες στο τραπέζι τους, που σχολίαζε το πρόγραμμα της και τους καλούσε να της κάνουνε παρέα το επόμενο πρωί, που δε θα είχε κόσμο και θα βαριότανε… Τα παιδιά που τα πετύχαινε πάντα να κάθονται στο πεζόδρομο, και να κουβεντιάζουν για πολιτική, την κατάσταση που επικρατούσε… για κάτι που είχαν ακούσει, αλλά δεν ήξεραν τι ακριβώς είχε γίνει. Τα παιδιά που έφερναν βόλτες τις πρώτες πρωινές ώρες μετά τα κλαμπ ή τις συναυλίες και καθόντουσαν στις καρέκλες των άδειων μαγαζιών τρώγοντας από το σαντουιτσάδικο ή τα σουβλατζίδικα και μιλούσαν για τον τρόπο που έπαιξε το συγκρότημα… για κάποιο σκηνικό που έγινε…Τα παιδιά που έπαιζαν μουσική πάντα στο κέντρο της… αγνοώντας τους στίχους, παίζοντας πότε κάποιο ροκ και πότε κάποιο λαϊκό, για να κάνουν πλάκα…

Στις παρέες που παρατηρούσε… τα πρόσωπα τους ήταν γνώριμα… σχεδόν ίδια, με τα δικά τους λίγα χρόνια νωρίτερα.

Τελειώνωντας τη μπύρα του είχε πάρει την απόφαση… Μέσα στο καλοκαίρι θα άρχιζε να ψάχνει για ένα νέο σπίτι… σε μια καινούργια γειτονιά…

στράτης πι

___

Advertisements