Image

 

Το βράδυ θα το περνούσε στο σπίτι του. Αρχικά άνοιξε την τηλεόραση, αλλά μιας και δε βρήκε τίποτα την έκλεισε. Άνοιξε τον υπολογιστή του και για λίγη ώρα κάθισε και χάζευε στο δίκτυο, κοινωνικούς χώρους, μίλησε με κάποιους φίλους που ήταν και εκείνοι μέσα, ανέβασε κάποια βίντεο στον τοίχο του, βαρέθηκε, τον έκλεισε και αυτόν. Σκέφτηκε λίγη ώρα τι θα μπορούσε να κάνει, έφτιαξε ένα ποτήρι ζεστή σοκολάτα, και πήγε στη βιβλιοθήκη του. Άρχισε να ψάχνει κάποιο βιβλίο να διαβάσει.

Η βιβλιοθήκη ήταν χωρισμένη με τον εξής απλό τρόπο: Βιβλία που είχε διαβάσει και βιβλία που δεν είχε διαβάσει ή δε θυμόταν αν τα είχε διαβάσει. Έψαξε λίγη ώρα, απέρριψε μερικά βγάζοντας τα έξω και διαβάζοντας μερικές σελίδες για να δει αν θα του προξενούσαν ενδιαφέρον… ΄Επεσε σε ένα βιβλίο ξένης λογοτεχνίας που κάτι του θύμιζε, δεν ήταν σίγουρος όμως αν το είχε διαβάσει…

Άνοιξε την πρώτη σελίδα και τότε είδε τις σημειώσεις του… σημειώσεις που έγραφε παλιά στα βιβλία για να θυμάται πότε τα αγόρασε, πότε άρχισε να  τα διαβάζει, πότε τα τελείωσε, σε ποιο μέρος ήταν, σκέψεις που του ερχόντουσαν και τις αποτύπωνε. Εκείνο το βιβλίο ήταν από το πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό. Το είχε αρχίσει λίγο καιρό πριν ταξιδέψει. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα.  Άρχισε να διαβάζει τις σημειώσεις του… πρώτα είχε τρία τηλέφωνα, τα τηλέφωνα των παιδιών που τον φιλοξενούσαν, από κάτω έγραφε κάτι οδηγίες με δρόμους, προσπάθησε να καταλάβει γιατί… Μετά θυμήθηκε ότι ήταν οι οδηγίες για το ποια στάση να κατέβει, πιο τρένο έπρεπε να πάρει για να φτάσει στη στάση που θα τον περιμένανε κοντά στο σπίτι. Παρακάτω έγραφε κάτι προϊόντα… μάλλον για κάποια μέρα που είχε πάει στο σούπερ μάρκετ να ψωνίσει μιας και οι άλλοι δούλευαν τα πρωινά. Κάποια δώρα που είχε δει και του φαινόντουσαν ενδιαφέροντα, να τα πάρει για ενθύμια. Κάποιες εντυπώσεις από τις μέρες που πέρναγε εκεί. Την πρώτη φορά που είχε δοκιμάσει κινέζικο και πάλευε με τα ξυλάκια και στο τέλος πήρε πιρούνι. Συνταγή από ένα φαγητό που του είχαν πει… Σκέφτηκε ότι το έφτιαχνε τόσα χρόνια και δε θυμόταν από που το είχε μάθει… Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες βρήκε και για σελιδοδείκτη ένα εισιτήριο μιας παράστασης που είχε πάει να δει εκεί… Στη τελευταία σελίδα είχε γράψει «τελευταία μου εικόνα από το ταξίδι, τα παρκαρισμένα αεροπλάνα με τα σήματα των εταιρειών στο πίσω φτερό τους. Τις καλύτερες φωτογραφίες τις τραβάμε με τα μάτια»… Στο τέλος αναρωτήθηκε γιατί είχε κόψει αυτή τη συνήθεια να γράφει στα βιβλία του… πότε άραγε την είχε σταματήσει…

Πήρε το βιβλίο, και ξάπλωσε στο καναπέ, δεν διάβασε ούτε μια σελίδα… μόνο ταξίδεψε στις αναμνήσεις του από εκείνο το ταξίδι. Θυμήθηκε τους ανθρώπους, τα αξιοθέατα, το χώρο που έμεινε, τη γειτονιά που περπατούσε… τον τρόπο που ήταν χτισμένα τα σπίτια…

Στο τέλος κοιμήθηκε με μία σκέψη …τις καλύτερες φωτογραφίες τις τραβάμε με τα μάτια!

στράτης πι

___

Advertisements