Image

 

Ήταν πριν από κάποια χρόνια, αρχές Μάη,  Αραχώβης και Σπύρου Τρικούπη. Διακόσια μέτρα πριν φτάσουν στον προορισμό τους μαζί με ένα φίλο, προσπάθησε να βάλει μπροστά όταν το φανάρι άναψε πράσινο, αλλά το μηχανάκι δεν ανταποκρίθηκε, είχε μείνει εκεί….. Οι  άλλοι οδηγοί τους έβρίζαν που δεν ξεκινούσαν… Το έσπρωξαν στην αρχή της Στουρνάρη,  δίπλα από ένα κάδο σκουπιδιών, το άφησαν εκεί και πήγαν για καφέ στα Εξάρχεια μαζί με τα άλλα παιδιά, όπως είχαν κανονίσει… Θα τηλεφωνούσε την επόμενη μέρα σε ένα φορτηγό να το πάρει και να το πάει στο συνεργείο. Τέσσερις μέρες μετά ο μηχανικός του είπε ότι δεν άξιζε  να φτιαχτεί. Με τα ίδια χρήματα θα αγόραζε άλλο… ‘Υστερα από δεκαπέντε μέρες πήγε και στη τροχαία και κατέθεσε τις πινακίδες…

Το είχε αγοράσει με λίγα χρήματα, μεταχειρισμένο, από κάποιο φίλο του για να πηγαίνει στη σχολή, να είναι πιο ευκίνητος στις μετακινήσεις του… ‘Ενα μηχανάκι δεκαετίας, γέρικο με πολλούς θορύβους… Από εκεί του είχε δώσει και το όνομα “παππούς”, μερικές φορές το αποκαλούσε και “χάρο” γιατί δεν το θεωρούσε και ιδιαίτερα ασφαλές να το οδηγεί. Το πίσω φως ήθελε χτύπημα για να ανάψει και για φλας χρησιμοποιούσε τα χέρια του, λες και οδηγούσε ποδήλατο. Πολλές φορές, κυρίως όταν βιαζόταν να ξεκινήσει γιατί είχε καθυστερήσει, δεν έπαιρνε μπροστά με τίποτα.

Είχαν κάνει τόσες τρέλες μαζί… Είχαν τραγουδήσει δυνατά στα φανάρια, δίπλα από αυτοκίνητα, για να εκνευρίζουν τους οδηγούς που είχαν δυνατά τη μουσική. Είχαν κυνηγήσει αυτοκίνητα με κοπέλες από φανάρι σε φανάρι, για να τις πείσουν να τους ακολουθήσουν, να πάνε για ένα ποτό. Είχαν πάει με καταρρακτώδη βροχή να συναντήσουν το κορίτσι του… Είχαν κατέβει δικάβαλο τα σκαλοπάτια…  τρεις φορές την ίδια διαδρομή για να πάνε όλους τους φίλους σπίτι τους. Είχαν σταματήσει μεσημέρια μπροστά από πολυσύχναστες στάσεις λεωφορείων και έκαναν  γκριμάτσες, φώναζαν κουταμάρες για να προσελκύσουν τα βλέμματα όσων περίμεναν… Είχαν μάθει  σε φίλους να το οδηγούν μεταμεσονύχτια πάνω σε πλατείες… ΄Οταν ήταν και με άλλους φίλους που είχαν μηχανάκι είχαν στήσει  ψεύτικους καβγάδες ανάμεσα στην κίνηση… Είχαν πάει χαράματα το χειμώνα με παγωνιά στην άλλη άκρη της πόλης, για να πιουν απλά ένα καφέ σε καντίνα…

Αυτά του έρχονταν στο μυαλό, κοιτάζοντας τη μινιατούρα μιας βέσπας σε ένα κατάστημα δώρων… 

στράτης πι
___

Advertisements