Image

 

 

Εκείνο το πρωί Κυριακής ξύπνησε πρώτος, κάθισε λίγο και την κοίταξε όπως κοιμόταν, καστανόξανθη με κοντό έως μεσαίο μήκος μαλλιού γεμάτο αφέλειες μιας και κουρευόταν μόνη της… συνήθως φορούσε ένα πολύ φαρδύ t-shirt όταν κοιμόταν, πάντα φορούσε αρκετά φαρδιά ρούχα και όπως ήταν μικροσκοπική χανόταν μέσα στις μπλούζες και τα παντελόνια της. Ήταν μαζί εδώ και κάποιο καιρό…

Σηκώθηκε, έφτιαξε δύο φλιτζάνια καφέ, γύρισε πίσω στο κρεββάτι… τη φίλησε… την ξύπνησε.

Κάθε κυριακή αφού ξυπνούσαν, πήγαιναν βόλτα. Συνήθως προς το Μοναστηράκι με τα πόδια. Τριγύριζαν τα παλιατζίδικα, τα ρουχάδικα, τα παπουτσάδικα, έμπαιναν μέσα στα χαντράδικα και χάζευαν…  Άλλες φορές ανέβαιναν τα στενά προς την Πλάκα, στους Αέρηδες, έβρισκαν πάντα κάποιο καφενείο και καθόντουσαν και άλλες πάλι φορές, περπατούσαν στον πεζόδρομο της Ερμού και ύστερα πάλι προς την Πλάκα κατευθυνόντουσαν. 

Αν πάλι τους έλειπαν τα χρήματα, έπαιρναν ένα καφέ στο χέρι και ανηφόριζαν για την Πνύκα… Από εκεί -με την πλάτη στην Ακρόπολη- έβλεπαν την πόλη και χάζευαν τις ταράτσες με τις καφετέριες, που τα τελευταία χρόνια είχε γίνει της μόδας.

Ύστερα έπαιρναν το δρόμο πάλι για το σπίτι… ύστερα κοιμόντουσαν αγκαλιά…

Σηκώθηκε τρίβοντας τα μάτια του, κοίταξε το άδειο μισό κρεβάτι, ένιωσε πως κάτι του έλειπε. Έπιασε το κινητό από το κομοδίνο, είδε την ώρα -κοντά μεσημέρι- κάποιο όνειρο σκέφτηκε ότι θα είδε, αλλά δε μπορούσε να θυμηθεί… Πήγε στην κουζίνα να βάλει να γίνεται ο καφές… ΄Άνοιξε τις μπαλκονόπορτες να δει τον καιρό. Συννεφιά και λίγο κρύο. Χαιρέτησε τους δύο συγκάτοικους στην απέναντι πολυκατοικία… Είχε ξυπνήσει με μια δυνατή αίσθηση ότι ήταν Κυριακή… δεν ήθελε να μείνει μέσα -ένα ρεπό μετά από πολύ καιρό συνεχόμενης δουλειάς- ήπιε τον καφέ του και ντύθηκε…

Πήγε βόλτα στο κέντρο. Πέρασε από ένα βιβλιοπωλείο, αγόρασε ένα μυθιστόρημα. Περπάτησε λίγο ακόμα ψάχνοντας να βρει ένα μέρος να κάτσει να το διαβάσει… Μπήκε σε μια καφετέρια. Καθώς έψαξε να βρει άδειο τραπέζι… την είδε… Μικροσκοπική, καστανόξανθη με αφέλειες. Ένα πολύ γνώριμο πρόσωπο -μάλλον δεν την ήξερε- αλλά κάτι του θύμισε πολύ έντονα. Ήταν μόνη της και διάβαζε, μάλλον βιβλία για τη σχολή της… Ζήτησε να κάτσει μαζί της…

Λίγο μετά γνωρίστηκαν… Λίγο μετά έφυγαν παρέα… Λίγο μετά… Όνειρο!

 

στράτης πι, 18/12/2012

___

Advertisements