Image

 

 

Βράδυ, γυρνάει από βόλτα, στο χέρι η σακούλα με τις μπύρες. Οδός Αθηνάς, σε ένα στενό προς τα κάτω… Ψυρρή… για το σπίτι…

Κάτι τον τραβάει να συνεχίσει την βόλτα δε θέλει να μπει ακόμα στο σπίτι… Εδώ και μερικές εβδομάδες χωρισμένος, κάθε φορά που έμπαινε μέσα αισθανόταν εγκλωβισμένος από τα πράγματα τους.

Το σπίτι το είχαν νοικιάσει μαζί. Τον πρώτο καιρό ο καθένας έμενε στο δικό του, λίγους μήνες μετά αποφάσισαν να συζήσουν -θα γλίτωναν και ένα νοίκι- ψάχνοντας είχαν βρει αυτό το σπίτι, από τα λίγα για κατοικία, τα περισσότερα νοικιαζόντουσαν πλέον για χώρους εργασίας.

Συνέχιζε τη βόλτα του, παρατηρούσε τα δερματάδικα, τα κομπολογάδικα και τα καπνοπωλεία, τα μαγαζιά με τα εναλλακτικά δώρα, ταβέρνες και μαγειρεία, αυτά που έβγαιναν βόλτα με φίλους ή και μόνοι τους, -όταν δεν είχαν μαγειρέψει ή ήταν κουρασμένοι απ’ τη δουλειά-, καφετέριες και μπαράκια, στέκια για ηθοποιούς που δούλευαν στη γειτονιά, κλαμπ για όλα τα γούστα για ξέφρενα βράδια, φαγάδικα για πρωινό ή για μετά τα ξενύχτια.

Τέλειωσε τη βόλτα. Είχε φτάσει έξω από την πόρτα, δε μπήκε, κάθισε στο απέναντι πεζοδρόμιο… σε λίγο θα ξημέρωνε.. η τελευταία μπύρα…

Πριν μπει μέσα, πέρασε από το ψιλικατζίδικο, μάζεψε μικρές και μεγάλες χάρτινες κούτες…

Στο σπίτι έβαλε να γίνεται καφές, τον έφτιαξε, κάθισε δίπλα στη βιβλιοθήκη και άρχισε να χωρίζει τα πράγματα. 

Σε μια μικρή κούτα έβαλε τα δικά του. Αυτά ήθελε να κρατήσει, όλα τα άλλα τα τακτοποιούσε σε μια μεγάλη κούτα για εκείνη που θα πέρναγε να τα πάρει κάποια στιγμή…

Το μάζεμα του πήρε αρκετά, σχεδόν απόγευμα. Δύο μικρές κούτες για πράγματα και αναμνηστικά, μια μεγάλη για τα ρούχα. Άνοιξε τον υπολογιστή, της έστειλε ένα mail, της έλεγε ότι τις επόμενες μέρες δε θα ήταν στο σπίτι, ότι είχε ξεμπερδέψει με τους λογαριασμούς… της είχε μαζέψει και της είχε τακτοποιήσει τα πράγματα μέσα σε κούτες, όλα, εκτός απ’ τα ρούχα της… όποτε ήθελε μπορούσε να περάσει να τα πάρει η ίδια, με το κλειδί της. Το δικό του θα το άφηνε στην ιδιοκτήτρια. 

Μετά έκλεισε εισιτήριο για μια πόλη του εξωτερικού που θα τον φιλοξενούσαν φίλοι -μέχρι να βρει δουλειά- χωρίς επιστροφή…

Αεροδρόμιο, πέρναγε τον έλεγχο… Μια βαλίτσα με τα ρούχα και η τσάντα με τον υπολογιστή, τη φωτογραφική μηχανή και ένα βιβλίο… Για να διαβάζει στο ταξίδι.

Χωρίς αντίο… Με ένα χαμόγελο.

Μια καινούργια αρχή! 

 

στράτης πι

 

___

Advertisements