Είχε ξεκινήσει εδώ και μερικά βράδια… Τώρα βρισκόταν σχεδόν στο τέλος, περνούσε όλα τα CD στον υπολογιστή, κάτι που έλεγε καιρό, αλλά ποτέ δεν το έκανε…

Δέκα δέκα τα έβγαζε από τη βιβλιοθήκη και τα περνούσε… Κάθε ένα το έγραφε και σε μια λίστα… Θα την έσωζε στον ίδιο φάκελο και έτσι θα μπορούσε να θυμηθεί ποιους και πόσους δίσκους είχε αγορασμένους…

Σε μερικές μέρες κάτι φίλοι του οργάνωναν παζάρι. Θα πήγαινε να τους πουλήσει. Όσοι του έμεναν, θα τους χάριζε σε κάποιους ξεχωριστούς φίλους που ακόμα μάζευαν και τους ήθελαν. Εκείνος πλέον, ούτε στερεοφωνικό είχε, ούτε συσκευή να τους παίζει. Ακόμα και η συσκευή που είχε για να τους περνάει στον υπολογιστή, από φίλο την είχε δανειστεί…

Το να μαζεύει δίσκους είχε αρχίσει από όταν πήγαινε πέμπτη δημοτικού, που ο  πατέρας του -δώρο Χριστουγέννων- του είχε πάρει ένα φορητό CD player με τους πρώτους δέκα δίσκους του. Από τότε όταν του έκαναν δώρο χρήματα αγόραζε δίσκους, αν ήθελε κάποιον πιο γρήγορα, μάζευε από το χαρτζιλίκι του.

Τον πρώτο καιρό πήγαινε στα μεγάλα δισκάδικα της Αθήνας και σε ένα συνοικιακό στην γειτονιά που έμενε. Τώρα έχει κλείσει αυτό. Η επιγραφή του έχει μείνει ακόμα, μιας και από τότε ο χώρος δεν έχει ξανανοικιαστεί…
Αργότερα, είχε μάθει από τον κολλητό του, τα δύο δισκάδικα στο Μοναστηράκι. Το ένα υπόγειο στον κεντρικό δρόμο της αγοράς, που και αυτό έχει κλείσει. Το άλλο, σε ένα στενό, τις περισσότερες φορές ξεχνούσαν και το όνομα του. Έφερναν δύο τρεις βόλτες μέχρι να το βρουν. Αυτό είναι ακόμα ανοικτό και το στενό γνωστό πια, αφού άνοιξε πολυχώρος για εκθέσεις, παραστάσεις, καφέ και ποτά. Τελευταίο μαγαζί που είχε μάθει -από φίλο και αυτό- ήταν ένα στο Κολωνάκι, σε ένα μικρό στενό, κάθετο στη Μασσαλίας, που έφερνε μεταχειρισμένα CD σε καλή κατάσταση, τα είχε και φθηνά. Αυτό δεν ήξερε αν παρέμενε ακόμα ανοικτό.  Έτσι -σκέφτηκε- θα θυμόντουσαν και οι πιο παλιοί τα μαγαζιά με τα βινύλια…

Είχε τελειώσει το πέρασμα των δίσκων του -κλασικά, πειραματικά, ηλεκτρονικά, τζαζ, έντεχνα και άλλα- και το πρόγραμμα του υπολογιστή του έβρισκε τα εξώφυλλα τους από το ίντερνετ…
Μόλις τέλειωσε, είδε στη λίστα πόσους δίσκους είχε, 252. Έψαξε να δει πόσο χώρο έπιαναν, 20 GB…
Μόνο 20 GB σκέφτηκε… Τόσες βόλτες, ψάξιμο,  χρήματα, τόσες κουβέντες… Ένας φάκελος 20 GB στον υπολογιστή.
Μια δισκοθήκη και άλλες τόσες αναμνήσεις…

Λίγο μετά, με λίγο περισσότερο χώρο στο σπίτι… Θα βρει νέα πράγματα, που θα φέρουν καινούριες αναμνήσεις…
και τα CD του… Θα γίνουν αναμνήσεις άλλων ανθρώπων.

στράτης πι, 29/11/2012

___

Advertisements